Proud Mary (2018) OCR 23.976 fps runtime 01:29:02
อย่ารับสาย
ใช่เลย
นั่นแหละ
1 ปีต่อมา...
เด็กลุงใช่มั้ย
- เจอโรมรึเปล่า - ใช่ เข้ามาสิ
มาเลย เร็ว
นั่งสิ
ตามสบายนะ
เอาของมารึเปล่า
เรียบร้อยมั้ย
แป๊บนึงนะ
เอาไปเลย ไอ้หนู
ทำอะไร
ขาดไป 500 นี่
พูดเรื่องอะไร ตกลงกันไว้ 2,500 ไง
- ไม่ใช่ ต้อง 3,000 - ไม่ใช่ ราคา 2,500
- คุยกันไว้ว่า 3,000 - โทรหาลุงเลย ให้เขาบอกเอง
ไม่ ลุงรู้ราคาอยู่แล้ว นายโทรสิ
- โธ่ ไอ้เด็กเวร - เฮ้ย
ใจเย็นๆ ก่อนดีกว่านะ
ตอนแรกฉันก็ใจเย็นนะ
ตอนนี้...
นายติดฉันอยู่ 500
เข้าไปที่ตู้เย็น
ในนั้นมีเงินสดอยู่ 1,000 ดอลลาร์
นายเอาไปได้เลย 500
เฮ้ย ฉันบอกให้เอาไป 500 ไง
- แกโกหก - อ้อ ก็ได้
ก็ได้ ไม่ต้องกังวลเลย ไอ้หนู
ร้านเบเกอรี่
ขอบคุณ
เลิกพูดเหอะ
เลิกพูด หุบปากไปเลย
แกทำฉันปวดหัวว่ะ
มาช้านะ เข้ามาสิ นั่งเลย
ก็เพราะมันเป็นหน้าที่แก
ปิดประตูด้วย
ปิดประตูสิ
นี่อะไร มีเศษขนมปังเลอะเสื้อ
ฉันไม่ได้ให้เงินแกไปซื้อของกิน
แปลว่าแกหยิบจากกระเป๋า
มองหน้าฉัน
มองฉันสิ
จะให้ฉันตัดนิ้วแกที่ขโมยเงินมั้ย จะเอาอย่างนั้นใช่มั้ย
เอาเงินมา
ขนมราคา 3 เหรียญ
ผมใช้ไป 20 แล้วเอาที่เหลือใส่คืนไว้
ผมได้เพิ่มอีก 500 จากที่สั่งไว้ด้วย
อะไรนะ
เขาพยายามโกงเรา 500 ผมเลยจัดการซะ
ก็ไม่ได้แปลว่า แกจะขโมยเงินฉันได้อยู่ดี
พูดก็พูดเถอะ แดนนี่ เราให้อาหารแก
แกไม่ได้อดอยากเลยนะ
นี่ครั้งที่ 2 แล้ว
ครั้งที่ 2 ที่แกขโมยเงินฉัน
ก็ผมหิว
คราวหน้าถ้าขโมยอีก ฉันจะตัดมือแก เอาไปแช่ตู้เย็น
ตอนนี้แกกลับไปได้แล้ว ลุกขึ้น
เฮ้ย
เฮ้ย ไอ้ชั่วเอ๊ย
เฮ้ย
ฟื้นคืนชีพแล้วเหรอ
ผมอยู่ที่ไหน
เธอปลอดภัยแล้ว
เธออยู่ที่อะพาร์ตเมนต์ฉัน
แล้วคุณเป็นใครกัน
ฉันชื่อแมรี่
เธอบาดเจ็บ สลบไปในตรอก
มาสิ มากิน
- กระเป๋าผมอยู่ไหน - เดี๋ยวจะได้คืน
- ทุกอย่างในนั้นด้วย - ผมจะเอาเดี๋ยวนี้
นั่งก่อน
ผมต้องกลับไป
กลับไปไหน
ผมต้องไปที่แบ็คเบย์
จะบอกอะไรให้นะ
นั่งลงซะ แล้วกินอะไรหน่อย
ฉันจะพาเธอไปแบ็คเบย์เอง เธอคิดว่าไง
โห ช้าๆ ก็ได้
นี่ได้กินครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ที่แบ็คเบย์มีอะไร
แม่คุณมั้ง
- มีครอบครัวหรือเพื่อนอยู่ที่นั่นเหรอ - คุณจะถามอะไรนักหนา
เป็นตำรวจหรือไง
ก็ไม่เชิง
ฉันแค่พยายามจะช่วย ก็แค่นั้น
เหรอ ผมไม่ต้องให้คุณช่วยหรอก
ฉันว่าต้องนะ โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่า ในกระเป๋าเธอมีอะไร
ให้ฉันเดานะ ผงขาว 2 ห่อ
กับปืนพกกึ่งอัตโนมัติอีกกระบอกใช่มั้ย
คนที่ให้กระเป๋าใบนั้นกับเธอชื่ออะไร
- ถ้าบอกผมก็โดนเก็บน่ะสิ - เขาจะไม่แตะต้องเธอ
เขาจะฆ่าเราทั้งคู่นั่นแหละ
รู้มั้ยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าโดนจับพร้อมกระเป๋านั่น
- ตำรวจจะใช้เธอเป็นสาย - เหรอ
- ผมไม่ใช่พวกปากโป้ง งั้น... - เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก
สำคัญแค่ว่าคนอื่นคิดอะไร
และไม่มีใครชอบคุยกับ เด็กที่เอาไปบอกตำรวจหรอก ใช่มั้ย
โดยเฉพาะที่ที่เรามาน่ะ
ฟ้งนะ ฉันอยู่ข้างเธอ
มาเร็ว มาล้างแผลกัน
เสื้อเธอมีเลือดเปรอะไปหมด
อยู่ตรงนี้นะ
เอาไป
ใครทำแบบนั้นกับเธอ
ลุงเหรอ
- คุณรู้จักลุงได้ยังไง - ไม่ต้องกลัวไปหรอก
เขาเป็นคนทำกับเธอเหรอ
คุณจะไปไหน
ไปสั่งสอนคนบางคนให้รู้มารยาทซะบ้าง
เวรแล้ว ผมไปด้วย
- คุณจะทำอะไร - เธอรอในรถนี่แหละ
ล็อกประตูด้วย โอเคนะ
เอาฮู้ดคลุมหัวไว้
มีอะไรให้ช่วยเหรอ
ทุกอย่างอยู่ครบ เขาไม่ได้แตะต้องอะไรเลย
ผิดวิสัยไปหน่อยมั้ย สำหรับเธอ
ฉันคิดว่าจะเอามาคืนน่ะ
- เราไม่อยากหมางใจกันหรอก - ไม่หมางใจเรอะ
ใช่
เธอคิดว่าเธอเป็นคนของ ไอ้เบนนี่ สเปนเซอร์
แล้วจะเดินเข้ามาในนี้ ทำปากดี เหมือนผีเจาะปากได้สินะ
โอเค ก็ได้ คุณชักจะหยาบคายละนะ
แดนนี่เป็นเด็กฉัน
แดนนี่ไม่ใช่เด็กใคร
ไม่เป็นไร ฉันชอบสไตล์เธอ
ไม่มีเรื่องหมางใจ
ทำไมไม่ไปเอาตัวเด็กหัวขโมย ขึ้นมาบนนี้ล่ะ
แล้วอีกไม่กี่ปี
ถ้าฉันไม่ต้องใช้มันแล้ว
และมันยังไม่ตาย ฉันอาจจะขายมันให้เธอ
ถ้าคุเณยังไม่ตายมากกว่ามั้ง
ลุง
คุณไปทำอะไรมา
ฉันทำพัง
พินาศหมด
เธอนอนบนโซฟาละกัน น่าจะสบายอยู่
ฉันจะออกไปข้างนอกหน่อย
- จะทิ้งผมไว้ในบ้านคุณเนี่ยนะ - ใช่ ทำไม
- ผมอาจปล้นคุณก็ได้ - เธอไม่ทำหรอก
คิดว่าเป็นบ้านตัวเองละกัน อยากได้อะไรในตู้เย็นก็หยิบเลย
รู้แล้วนะว่าห้องน้ำอยู่ไหน รอสักนาทีให้น้ำร้อนไหล
มีกฎข้อเดียว
อย่าเข้าห้องฉัน
นิคมอุตสาหกรรมบอสตันวอร์ฟโค
รายงานตัวหน่อยไม่ได้รึไง
โทรศัพท์ดับน่ะ
มีคนฆ่าลุงกับลูกน้องเขา
พวกคอซลอฟส์คิดว่าฝีมือเรา
เบนนี่อยู่ไหน
- ในห้องทำงาน - ฉันจะขึ้นไป
พวกคอซลอฟส์คิดว่าเราทำ เพื่อเข้าไปหากินในถิ่นของลุง
- ไร้สาระ - ก็ใช่น่ะสิ
คนที่ฆ่าไอ้แก่นั่น ช่วยชาวโลกไว้เลยละ
- แล้วใครทำ - สวะอย่างมัน...
- ทุกคนน่าสงสัยหมดแหละ - โอเค วอลเทอร์
เราต้องชิงลงมือ ก่อนพวกมันจะมาเอาคืน
- สิ่งสุดท้ายที่เราต้องการคือเปิดศึก - เราอาจต้องเปิดศึกนี่แหละ
เขาอาจพูดถูกนะพ่อ
แมรี่
นั่งเงียบเชียว
ใช้ความคิดอยู่น่ะ
ถูกของคุณ
เราไม่ต้องการเปิดศึกอีก
เราต้องปิดฉากเรื่องนี้
ทอม
- นัดเจอทางนั้นพรุ่งนี้ - ได้เลยพ่อ
เมื่อคืนเธอค้นข้าวของฉัน
ฉันบอกเธอแล้วไงว่าอย่าเข้าห้องฉัน
คิดว่าตลกมากสินะ
เปล่า
ทำไมในห้องคุณมีปืนด้วย
เธอไม่เห็นปืนอะไรทั้งนั้น เข้าใจที่พูดมั้ย
ถามว่าเข้าใจที่พูดมั้ย
เข้าใจ
คราวหน้าถ้าฉันบอกอะไร ขอให้ฟังด้วย
เข้าใจตรงกันนะ
เข้าใจ
ฉันจะออกไปข้างนอก แต่เดี๋ยวกลับมา
อยู่ในห้องนี้แหละ ล็อกประตูด้วย
ห้ามเปิดรับ ไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งนั้น
เข้าใจนะ
เอาไงก็เอาเถอะ
อย่ามา "เอาไงก็เอา" กับฉัน
คุณจะทำอะไรผม
ถ้าอยากจะตบจะตีก็เชิญเลย
โทษที
โทษนะ
ขอร้องเลย ไม่ต้องมาเห็นใจกัน
เอานี่ไป
ลุงเป็นน้องชายคนสุดท้ายของพ่อ ไม่ได้ฉลาดที่สุด หรือคนที่ฉันโปรดที่สุด
แต่เขาก็เป็นครอบครัว
เราต้องการความยุติธรรม
เรามาเพื่อจะได้ไม่เข้าใจผิดกัน
บอกหน่อย เราจะรู้ได้ยังไงว่าไม่ใช่ ไอ้โรคจิตวอลเทอร์คิง
เขากับลุงไม่กินเส้นกันมาตลอด
ใครก็ตามที่ฆ่าลุง ไม่ได้ผ่านการอนุมัติจากฉัน
แต่ถ้าเขาทำงานให้ฉัน รับรองได้เลย ว่าฉันจะจัดการให้ทันที
นายเป็นคนฉลาดเสมอ
แต่นายจะขอให้ฉันทำอะไร เบนนี่
ให้อภัยแล้วลืมซะงั้นเหรอ
เขากำลังบอกว่า จะชี้นิ้วกล่าวหาใคร ก็ระวังหน่อย
ใครก็ทำเรื่องนี้ได้ทั้งนั้น แต่ถ้าเป็นคนของฉันละก็...
ฉันรับปากว่าจะจัดการ
ฉันซึ้งใจนะ
ตอนนี้ยังมีเรื่องอื่นอีก ที่ฉันอยากคุยด้วย
- เวสต์เอนด์น่ะ - ทำไมเรอะ
- ยกให้เราซะ - นี่บ้าไปแล้วรึไง
- ถือว่าชดใช้ค่าเสียหายไง - ฉันไม่ได้มา เพื่อต่อรองถิ่นหากินนะ
แต่ฉันพิจารณาเรื่องนี้อย่างจริงจัง
ดีแล้ว เบนนี่
- ฉันสัญญา ลูก้า - ดี
ขอบใจนะ เบนนี่
พวกมันคิดจะใช้ เรื่องงี่เง่านั่นมาเป็นข้อต่อรอง
เพื่อแบ่งเขตใหม่เรอะ ไม่มีทาง
เราต้องรู้ให้ได้ว่า ใครฆ่าลุงและเป็นคนเริ่มเรื่องบ้าๆ นี่
วอลเทอร์ไง
ลูก้าบอกว่าลุงกับวอลเทอร์ ไม่กินเส้นกัน
ลุงเรียกเขาว่าโรคจิต
เขาบอกว่าวอลเทอร์ ทำร้ายเด็กคนนึงของเขา
เราต้องรู้ให้ได้ว่าใครเริ่มเรื่องนี้ และจัดการไอ้สารเลวนั่น
ไม่ เราแค่ทำให้ทางนั้นสบายใจ
ไร้สาระน่า
- เราต้องส่งสารให้โดนใจ - แค่จัดการวอลเทอร์ให้เขา
- ลูก้าบอกว่าเขาเล็งลุงอยู่แล้ว - นั่นมันตั้งนานแล้วนะ
โธ่เอ๊ย ความแค้นน่ะ มันไม่หายไปหรอก คุณก็รู้
เขาเกลียดลุง คุณก็ได้ยิน
ถ้ามีใครอยากให้ลุงตาย ก็วอลเทอร์นั่นแหละ
ที่เธอพูดก็ไม่ผิดนะ
วอลเทอร์เป็นคนเดียวที่แข็งกร้าวพอ
ที่จะลงมือทำอะไร โดยที่ฉันไม่อนุญาต
แมรี่ เธอจะทำงานนี้มั้ย
เขาวิ่งทุกวันตอนบ่าย 3 โมง
ไม่เคยพลาด
- ตกลง - งั้นตามนั้น
ฉันจะลองเสนอลูก้า
สวนสาธารณะ
นี่
เธอไม่เป็นไรนะ
- คุณหมายความว่าไงเรื่องลุง - ลุงทำไม
คุณบอกว่าผมไม่ต้องห่วงเรื่องนี้แล้ว
ก็ใช่
ไม่ว่าใครก็ไม่ต้องห่วง
ให้ตายสิ
- เจ๋งโคตร - นี่
- คุณเป็นใครกันแน่ เป็นพวก... - ปากเธอน่ะ
ฟังนะ ฉันบอกแล้ว ว่าจะไม่ให้ใครแตะต้องเธอ ฉันพูดจริง
คุณทำทั้งหมดนี้เพื่อผมเหรอ
ยังไงก็ไม่ได้ทำเพื่อตัวเองแน่ๆ
ขอบคุณนะ
มันเยี่ยมมาก
แต่คุณก็รู้ว่าเขามีพรรคพวก ป่านนี้คงออกตามหาผมแล้ว
มานี่
- นี่ คุณผู้หญิง... - แมรี่
ขอเถอะ จะขอบใจมาก
ก็ได้ แมรี่
ทำไมคุณถึงมีปืนพวกนั้นในห้อง
ปืนที่ผมไม่เห็นน่ะ
- งาน - งานแบบไหน
คุ้มกัน โอเคมั้ย
- "คุ้มกัน" ดูแลความปลอดภัยเหรอ - ใช่
คุ้มกันใคร
- ไม่ใช่เรื่องของเธอ - แล้วทำไมถึงมีเงินในห้องด้วย
ฟังนะ นี่ก็ไม่ใช่เรื่องของเธอ ชอบฮ็อตด็อกมั้ย เด็กปากมาก
- โคตรอร่อย ใครจะไม่ชอบ - ระวังปาก
ผมหิวจะตายห่า...
ฉันต้องขัดเกลาเธออีกเยอะเลย
ผมพูดเล่นกับคุณ คุณก็รู้ใช่มั้ย
เธอต้องระวังเวลาเล่นอะไรกับผู้ใหญ่ เพราะฉันไม่เล่นด้วย
- จริงเหรอ - จริงสิ
เธอชอบฮ็อตด็อกก็ดีแล้ว
ฉันไม่ไว้ใจคนที่ไม่ชอบฮ็อตด็อก
เธอจะใส่อะไรบ้าง
ไม่รู้สิ ซอสมะเขือเทศเมั้ง
ซอสมะเขือเทศ แค่นั้นเหรอ
- ฉันเอาหมดค่ะ - "เอาหมด" คืออะไร
ใส่ทุกอย่าง
- เอาหมด 2 - 2 เหรอ
แล้วเธอจะกินอะไรล่ะ
เอาเป็น 4 เลยดีกว่า
ฉันกินไอ้นี่ได้ทั้งวันเลย ไม่อยากรู้ด้วยซ้ำ ว่าข้างในมีอะไร
เราไปนั่งเก้าอี้ตรงโน้นดีมั้ย
แล้วกินกันให้อร่อย
ผมมีความคิดดีกว่านั้น
ผมชอบหนีความวุ่นวายมาที่นี่
เจ๋งใช่มั้ยล่ะ
ยิ่งกว่าเจ๋งอีก
นั่นสิ
ก่อนแม่จะทิ้งเราไป
แม่เคยพาผมมาที่นี่
เคยนั่งริมน้ำ
จัดมื้อเที่ยงชุดใหญ่
ให้อาหารนกนางนวล
พ่อผมโดนฆ่า
เมื่อปีก่อน
หลังจากนั้น ผมก็ไปอยู่กับย่า จนกระทั่งย่าตาย
แล้วไงต่อ
พวกเขาอยากส่งผม ไปอยู่บ้านสงเคราะห์เด็กชาย
ใคร
พวกสังคมสังเคราะห์น่ะ
ผมเลยหนี
กินนอนอยู่ในสวนพักนึง
แล้วเด็กคนนึงของลุง ก็มาเจอผมเข้า
ที่เหลือคงไม่ต้องเล่า
กินฮ็อตด็อกซะให้หมด
ฟังนะ ฉันต้องคุยกับเธอหน่อย
ฟังนะ ตราบใดที่เธออยู่ที่นี่ ต้องล็อกประตูนั่นไว้ตลอด
และห้ามเปิด ห้ามไปไหนด้วย
เรื่องที่เธออยู่ที่นี่จะเป็นความลับ
- ก็ได้ - ไม่ๆ ๆ มองหน้าฉัน
อย่ามา "ก็ได้" ฉันจริงจังนะ
เข้าใจแล้ว
"เข้าใจแล้ว" ไหนขอดูลูกบอลนั่นซิ
เลิกเด้งบอล กับผนังบ้านฉันได้แล้ว
เดี๋ยวฉันกลับมา
ฉันบอกว่าไง
จะให้ฉันกลับไปจัดการมั้ย
คุ้มกันเขา คุ้มกันเร็ว
มันเล่นงานมือดีของเรา 5 คน
มันยิงกระสุนฝังที่ไหล่ของมาทีโอ
ส่วนดีเรกอยู่ไอซียู
พ่อหรือผมอาจจะโดนไปด้วยก็ได้
สิ่งเดียวที่เดรัจฉานพวกนี้เข้าใจ คือตาต่อตา ฟันต่อฟัน
ผมว่าเราต้องเอาคืน คอซลอฟส์ให้เจ็บแสบ
เย็น...
ไว้ก่อน
เราจะไม่เปิดศึก
จนกว่าจะแน่ใจจริงๆ ว่าเป็นพวกมัน
ถ้า 20 ปีก่อน พ่อจะไม่พูดแบบนี้
- แกจะบอกอะไร - ผมไม่ได้จะบอกอะไร
ถ้าพ่อจัดการไม่ได้ ผมจัดเอง
โอมาร์ นายคิดว่าไง
- คอซลอฟส์ - เหมือนกัน ฉันต้องการหลักฐาน
เข้าใจแล้ว นาย
ตราของนายล่ะ เขามีปืนนะ ยิงก่อนเลย
เธอเป็นใครเนี่ย
ผมชื่อแดนนี่
แล้วคุณเป็นใคร
- เธอมาทำอะไรที่นี่ - แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่
มาหาแมรี่ เธอไม่รับโทรศัพท์
นี่อยู่แถวนี้เหรอ
ใช่ จาไมก้าเพลน
แล้วรู้จักแมรี่ได้ยังไง
ขอถามอีกครั้งนะ
เธอรู้จักแมรี่ได้ยังไง
ก็เจอกันแถวๆ นี้
- คุณรู้จักแมรี่ได้ยังไง - เราทำงานด้วยกัน
งานคุ้มกันน่ะเหรอ
งานคุ้มกันภัย
งานดีนะ ทันทีที่แมรี่กลับบ้าน บอกให้เธอโทรหาฉันด้วย
เรื่องสำคัญมาก
เข้าใจมั้ย
โอเค
อย่าลืมบอกล่ะ
แดนนี่
ฉันบอกแล้วไงว่า
- อย่าเข้าห้องฉัน - คุณโกหกผม
- ฉันเนี่ยนะโกหก - ใช่
คิดว่าผมโง่นักหรือไง
ฉันบอกแล้วว่า อย่ายุ่งกับข้าวของฉัน แดนนี่
เพื่อนคุณมาที่นี่ ท่าทางนิสัยดี
ทอมเหรอ แล้วเธอก็เปิดรับเขาเนี่ยนะ
เขามีกุญแจ
- แฟนคุณรึเปล่า - ไม่ใช่แล้ว
แต่ก็เคยเป็น
- นี่ เรื่องมันซับซ้อนน่ะหนูน้อย - ซับซ้อนยังไง
เอาเป็นว่าตอนนี้ทอมก็เหมือนพี่ชายฉัน
- แต่ก็ไม่ใช่ตลอดเวลา - ใช่แล้ว พ่อคนช่างซัก
- แล้วเขามาทำบ้าอะไรที่นี่ - ฉันก็ไม่รู้
เขาว่าไงบ้างล่ะ
เขาบอกว่าคุณไม่ได้ทำงานคุ้มกัน นั่นล่ะแน่นอน
เหรอ ทอมมันงี่เง่า
- แล้วเขาว่าอะไรอีก - เขาบอกว่าอยากให้คุณโทรหา
เรื่องสำคัญ เรื่องด่วน
ท่าทางเขาอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่
คุณผู้หญิง
คุณทำงานอะไรกันแน่
ฉันเป็นชี แม่ชีไงล่ะ
จะถามอะไรนักหนา เจ้าเด็กสอดรู้
ก็ได้ รู้อะไรมั้ย คุณอยากให้ผมไป ผมก็จะไป
ก็ได้ เชิญเลย นั่นประตู ไปสิ
- คุณต้องการแบบนั้นเหรอ - ฉันพูดเหรอว่าต้องการ พูดเหรอ
นี่...
เธอไม่ต้องกังวลเรื่องทอม โอเคนะ
นี่เป็นเรื่องของเธอกับฉัน
เรื่องของเรา
เข้าใจมั้ย
เข้าใจ
ดีมาก
ยังเก็บกุญแจไว้เหรอ
ทำไมผมติดต่อคุณไม่ได้แล้ว โทรไปก็ไม่รับ
ส่งข้อความไปก็ไม่ตอบ วิทยุก็เงียบ ไม่โทรมาเลย
มีอะไรสำคัญนักหนา ถึงขนาดต้องบุกเข้ามา...
คอซลอฟส์พยายามจะเล่นงานพ่อ นั่นแหละเรื่องสำคัญ
- ทั้งที่เราจัดการวอลเทอร์แล้วเหรอ - พวกมันเล่นงานเขาก่อน
พวกมันไม่สนวอลเทอร์
แต่พยายามถือเป็นโอกาสที่จะกำจัดเบนนี่
คุณรู้ได้ไง
มานี่สิ
มองฉัน
ไม่
ฉันจะไม่ถามอีก
รู้มั้ยว่ามันอยู่ในนั้นกับทอม นานแค่ไหนแล้ว
2 ชั่วโมง
รู้มั้ยว่ามันบอกอะไร
- ทุกอย่าง - เราจะเอายังไงต่อ
เพื่อนใหม่ของทอมบอกมาเองว่า ลูก้าจะจัดประชุม
สมาชิกทุกคนในครอบครัววันศุกร์นี้
ฉันจะให้เธอกับทอมไปส่งสาร
เข้าใจแล้ว
ได้ข่าวว่าเธอรับเด็กเร่ร่อนไปเลี้ยง
ใช่ ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ฉันจะบอกคุณอยู่แล้ว
แต่ก็ยังไม่ได้บอก
คุณโกรธฉันเหรอ
ควรโกรธมั้ยล่ะ
เขาบาดเจ็บ ต้องการความช่วยเหลือ
เขาเพิ่งมาอยู่กับฉันได้ 2-3 วัน
- อายุเท่าไหร่ - 12
หรือ 13 เนี่ยแหละ ฉันไม่รู้หรอก
งั้นก็พาเขามากินข้าวที่บ้านสิ
วันเกิดมีน่าพอดี
มีอะไร
เรากำลังคุยเรื่องงานวันเกิดแม่แก
เกิดเรื่องขนาดนี้ยังจะจัดงานอีกเหรอ
แกอยากบอกแม่ว่า จะยกเลิกงานวันเกิดปีที่ 65 ของเธอเหรอ
- เปล่า - โอเค
นี่
จัดการให้เรียบร้อยล่ะ
ทำไมผมต้องใส่เสื้อนอกด้วย ของพวกนี้ผมออกเสียงเรียกไม่ได้ด้วยซ้ำ
เพราะเธอได้รับเชิญไปงานไง
- แล้วไง - หนุ่มน้อยที่รู้กาลเทศะ
ก็จะแต่งตัวถูกกาลเทศะ
อีกอย่าง เราต้องหาสเวตเตอร์ใหม่ให้เธอ
- เสื้อฮู้ดของผมมันไม่ดีตรงไหน - เธอซักครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
- "ซัก" เหรอ - ใช่เลย มานี่สิ
ถอดมานี่
ขอบคุณมาก
- เอ้านี่ - เราจะหาชุด...มีมารยาทหน่อย
- เธอจะได้ยีนส์ตัวใหม่ด้วย - ผมชอบเสื้อฮู้ดนั่น
ตัวนี้สวยนะ ดูสิ
- เสื้อฮู้ดสีน้ำเงิน - ก็ใช้ได้
ไม่เอาเหรอ
- ฉันว่าตัวนี้เหมาะกับเธอมาก - อุ๊ย สวยจัง
- ไม่เห็นชอบเลย - ขอเวลาแป๊บค่ะ
- นั่นมันเสื้ออะไรน่ะ - มานี่มา
เขาเรียกการให้เกียรติ รู้จักมั้ย ลองแจ็กเก็ตตัวนั้นเร็ว
- ผมไม่อยากใส่แจ็กเก็ตงี่เง่... - ระวังปากด้วย
- หล่อมากค่ะ - ใช่
ดูบื้อๆ ไงไม่รู้
ระวังภาษา
บางทีเขาอาจจะรู้สึกดีขึ้นถ้า...
- ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร - อ๋อ ค่ะ
ตกลงว่าเป็นงานของใคร งานที่คุณเอาแต่กรอกหูผมอยู่น่ะ
ครอบครัว
ถ้าเป็นครอบครัว เสื้อเชิ้ตดีๆ สักตัวไม่พอเหรอ
ไม่พอ
- ไม่พอสำหรับเบนนี่ - เบนนี่คือใคร
พ่อของทอม
- ทอม แฟนคุณน่ะเหรอ - โอ๊ย เงียบเถอะ เขาไม่ใช่แฟนฉัน
แต่ยังไงเบนนี่ก็เป็นพ่อทอม
และเขาเคยดูแลฉันสมัยที่ฉันยังเด็ก
ดูแลคุณอย่างที่คุณดูแลผมน่ะเหรอ
ก็ประมาณนั้น
ประมาณไหน
สมัยที่ฉันยังเด็ก พ่อฉัน ไม่ค่อยดีกับฉันกับแม่เท่าไหร่
พอฉันโตพอจะหนีได้ ฉันก็เลยหนีออกมา
และฉันก็มาอยู่ข้างถนนพักนึง
เหมือนผมเหรอ
ใช่ เหมือนเธอนั่นแหละ
มาอีกแล้ว
- ตัวนี้เป็นไงคะ - ดีกว่าเยอะเลย
ลองดูสิ เอ้านี่
- ลองใส่ดู - ผมไม่อยากลอง
- เถอะน่า ขยับสิ - ผมอยากออกจากย่านคนเผือก...
ระวังปากหน่อย
สีน้ำเงินน่ะคลาสสิก
ดูสิ เห็นมั้ย เธอชอบล่ะสิ
เปลี่ยนอะไรบ้างก็ดี มาเร็ว
จำที่ฉันบอกเรื่องเบนนี่ได้ใช่มั้ย
ถ้าเขาเริ่มยิงคำถามน่ะ
อย่าบอกเขาว่าผมทำงานให้ใคร และอย่าบอกเรื่องลุง
ใช่แล้ว
ให้ตาย
มานี่มา
เธอนามสกุลอะไร
- วอร์เรน - แดนนี่ วอร์เรนมาจากไหน
- ดอร์เชสเตอร์ - ถนนอะไร
ถนนนอร์โฟล์ก
แล้วพ่อแม่เธอล่ะ
ไม่เคยเห็นหน้า
ผมอยู่สถานสงเคราะห์มาหลายแห่ง แต่ก็อยู่ไม่ทน
ใช่แล้ว
ฟังนะ
ฉันไม่สนว่าเบนนี่จะดีกับเธอแค่ไหน
เขาไว้ใจไม่ได้
เขาไม่ใช่มิตรของเธอ
จำไว้ให้ดี
ได้
ทีนี้ก็มาซ้อมกันอีกรอบ เธอนามสกุลอะไร
- แดนนี่ วอร์เรน - แดนนี่ วอร์เรนเหรอ
- มาจากไหนล่ะ - ดอร์เชสเตอร์
เพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกันคนนึง ก็ชื่อแดนนี่
เราเรียกเขาว่า "แดนนี่บอย"
เคยมีใครเรียกเธอแบบนั้นมั้ย
ก็มีบางคน
ฉันอยากดื่มให้ภรรยา
แด่อีก 45 ปีแห่งความสุข
- สุขสันต์วันเกิดนะ มีน่า - สุขสันต์วันเกิดค่ะ คนสวย
ขอบใจนะ ขอบใจ
- นี่เพลงอะไรเนี่ย ให้ตายสิ - โอ้ พระเจ้า ไม่อยากเชื่อเลย
จำได้มั้ยที่เราเคยเต้นเพลงนี้กัน
- ลีลาแบบเบนนี่ - เหมือนเฟรดกับจินเจอร์
- ไม่ล่ะ คืนนี้จินเจอร์เหนื่อยแล้ว ที่รัก - ไม่ได้นะ
งั้นแมรี่ เธอเต้นกับฉัน
- โชคดีนะ สาวน้อย - ค่ะ ฉันก็อยากโชคดี
ท่าทางใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว คิดอะไรอยู่
อ๋อ ก็แค่...
มีเรื่องที่ฉันคิดมา 2-3 วันแล้ว
- อะไรล่ะ - คือฉัน...
ฉันแค่คิดว่า ได้เวลาที่ฉันจะเดินต่อสักทีน่ะ
ฉันแค่อยากไปทำอย่างอื่นบ้าง
มองฉันนะ หนูน้อย
เพราะทอมรึเปล่า
เปล่าค่ะ ไม่เกี่ยวกับเขา
เพราะตัวฉันเอง
อ้อ งั้นก็โอเค
ไว้คุยกันพรุ่งนี้เถอะ
เพราะวันนี้เป็นวันของมีน่า
- ใช่เลย - ได้นะ
โอเคนะ
ฉันไม่เข้าใจเลยว่า คนเราทิ้งลูกตัวเองได้ยังไง
ฉันออกไปหาเขาดีกว่า
ไงจ๊ะ ลูก
- เร้ดเวลเว็ต - อร่อยนะ
- สุขสันต์วันเกิดครับแม่ - ขอบใจจ้ะ
ครับแม่
แม่ช่วยเอาเค้กออกไปให้แดนนี่ได้มั้ย ขอผมคุยกับแมรี่หน่อย
- ได้สิ - ครับ ขอบคุณ
ขอบคุณค่ะ
คืนนี้คุณสวยมาก
คุณคิดจะพูดอะไรเหรอ ทอม
- เด็กนั่น - เขาทำไม
แต่งตัวซะหล่อเชียว
- แดนนี่ วอร์เรนจากดอร์เชสเตอร์ - ใช่
เขาเคยบอกผมว่าจาไมก้าเพลน ผมก็เลยถามตัวเอง
"ทำไมเด็กจากจาไมก้าเพลน ถึงบอกว่าตัวเองมาจากดอร์เชสเตอร์"
ประเด็นคืออะไร
แล้วก็ดูเหมือนผมจะนึกออก เคยมีงานสั่งเก็บ
นักพนันคนนึงเมื่อปีก่อน จากจาไมก้าเพลนใช่มั้ย
- นามสกุลอะไรนะ - ฉันจำไม่ได้
มิลเลอร์
แปลกนะ ผมยังจำข่าวนี้ได้ ที่บอกว่ามีเด็กรอดมาคนนึง
- อย่าโยงมาเกี่ยวกับเรา - ไหนคุณบอกว่าไม่มีเด็ก
ใช่ เพราะฉันจะไม่ฆ่าเด็ก คุณก็รู้
- นั่นไม่ใช่ประเด็น - ใช่สำหรับฉัน
- เขาเห็นคุณรึเปล่า - ไม่
- คุณเห็นเขารึเปล่า - ไม่
แมรี่ มีทางไหนที่เด็กนั่นจะโยง ครอบครัวเราไปถึงเหตุการณ์นั้นมั้ย
- ไม่มี - ก็หวังอย่าให้มีละกัน
- คุณไปเจอเขาที่ไหน - คืนนี้ฉันไม่คุยเรื่องนี้
และฉันจะไม่คุยที่นี่ อย่าเอาเด็กมาเกี่ยวกับเรื่องนี้
คุณคิดว่าตาแก่จะว่ายังไง ถ้ารู้เรื่องนี้เข้า
เราน่าจะออกไปบอกเขาด้วยกันนะ
คุณก็รู้ว่าเขาชอบความลับขนาดไหน
เราไม่อยากมีปัญหาเพิ่มอีก
เรื่องเด็กคนนี้น่ะ
อาจจะเป็นอันตรายมากก็ได้นะ แมรี่
- ถ้าคนอื่นรู้ว่าเขา... - เรื่องนั้นจะไม่เกิดขึ้น
- ถ้าตาแก่ไม่ชอบล่ะ - ถ้าฉันไปบอกพ่อคุณว่า...
คุณเรียกเขาว่า "ตาแก่" ล่ะ
- โธ่ ทอม คุณทำอะไรน่ะ - ผมอยากจะขอโทษน่ะ
ผมเสียใจนะ
ผมจะไม่พูดอะไรเรื่องเด็กนั่น
หรือเอ่ยนามสกุลเขาให้ตาแก่ได้ยิน
ผมแค่อยากให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม
ทอม ฉันทำแบบนี้ไม่ได้ โอเคนะ
มานี่ๆ ๆ
บอกสิว่าคุณไม่เคยรักผม
ตลอดเวลาหลายปี
เด็กสาวคนนั้น ไม่เคยเลิกรักคุณเลย
- ฉันแค่ไม่ใช่เด็กสาวคนนั้นอีกแล้ว - หมายความว่าไง
ก็หมายความว่า ฉันน่าจะพาแดนนี่กลับบ้านซะที
คุณต้องพักผ่อนซะหน่อย
พรุ่งนี้เรามีงานใหญ่
อรุณสวัสดิ์
หิวมั้ย
เอาซีเรียล
เขาบอกว่า ผมอยากแวะไปเมื่อไหร่ก็ได้
เบนนี่น่ะ
เขาทำไม
เขาบอกว่า ผมอยากแวะไปเมื่อไหร่ก็ได้
แดนนี่ ฟังนะ ฉัน...
เธอรู้ว่ามีเงินในตู้ฉันใช่มั้ย ปืนด้วย
ถ้าเกิดอะไรขึ้น
ฉันอยากให้เธอรับมันไว้ มันเป็นของเธอ
เดี๋ยว คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ
ฉันก็แค่อยากให้เธอเตรียมพร้อม
เธอรู้ว่าเรามาจากไหน ถ้าเธอพร้อมเสมอ ก็จะไม่ต้องเตรียมตัวให้พร้อม ถูกมั้ย
เงินนั่นคืออิสรภาพของเธอ
เข้าใจนะ
ฉันอยากให้เธอรับเงินนั่นไป และฉันอยากให้เธอหนีไป
ฉันอยากให้เธอหนีให้เร็วที่สุด เท่าที่ทำได้
ฉันอยากให้เธอ เอาเงินไปซื้อชีวิตดีๆ
เข้าใจนะ
สัญญาสิ
สัญญากับฉัน
ผมสัญญา
โอเค
กินได้เลย
ถนนเมอรีแม็ก ทิศใต้
- ทำไมคุณไม่บอกผม - เรื่องอะไร
พ่อบอกว่าคุณ คุยเรื่องจะออกอีกแล้ว
- เพราะผมรึเปล่า - เปล่า ไม่ใช่เพราะคุณ
แล้วทำไมถึงไม่บอกผม แค่จะเกษียณเฉยๆ เหรอ
แล้วจะยังไงต่อ
เปิดบ้านพักพร้อมอาหารเช้า กับเด็กนั่นเหรอ
นี่ไม่ใช่ชีวิตที่คุณเลือกจะเลิกได้
แมรี่ คุณก็รู้
ตาแก่ไม่ยอมให้คุณไปหรอก
อีกอย่าง คุณรู้มากเกินไป คุณจะเป็นปัญหา
เขาจะบอกในสิ่งที่คุณอยากได้ยิน เสมอนั่นแหละ
คุณแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจอะไรล่ะ
ตื่นได้แล้ว
จะไม่มีใครไปไหนทั้งนั้น
ลูก้าอยู่ไหน
ตอบผิด
- ฉันไม่เป็นไร - ช้าหน่อย แมรี่
ช้าหน่อยได้มั้ย
- ให้ตายสิ - หยุดเถอะ
ฉันไม่อยู่ในความรับผิดชอบ ของคุณอีกต่อไปแล้ว
เราจัดการมันแล้ว พ่อ ส่งสารเรียบร้อย
- แม่รี่อยู่ไหน - เธอโดนยิง แต่...
- โดนยิงเหรอ - ใช่ แต่ปลอดภัยดี
แล้วตอนนี้เธออยู่ไหน
- เธอไม่ต้องการให้ช่วย - เธอไม่ต้องการให้แกช่วย
- ถ้าไม่ได้ผม ป่านนี้เธอตายไปแล้ว - ถ้าไม่ใช่เพราะแก เธอก็คงอยู่ตรงนี้แล้ว
- พ่อไม่ยอมเสียเธอ - แล้วผมอยากเหรอ
- ฉันไม่รู้ว่าแกอยากอะไร - ผมก็ไม่รู้
ซึ่งเป็นเหตุผลที่พ่อ ต้องรู้เรื่องเด็กคนนั้น
เด็กคนนั้นทำไม
- เกิดอะไรขึ้น - ไม่มีอะไร
แค่เป็นแผลนิดหน่อย
ไม่เป็นไรหรอก หนูน้อย
แค่แผลถลอก โอเคนะ
- คุณไม่เป็นไรนะ - กลับไปนอนซะ ไม่เป็นไร
กลับไปนอนเถอะ
แค่นอนพักสักหน่อย ก็ดีขึ้นแล้ว
แมรี่ คุณจะเอาอะไร จะให้ผมเอาอะไรมาให้มั้ย
ฉันแค่ต้องนอน พักสายตาสักหน่อย
สักแป๊บนึงน่ะ แค่นั้นแหละ
พอคุณดีขึ้นแล้ว เราจะไปกันใช่มั้ย
เราจะไปจากที่นี่ใช่มั้ย
ไปให้ไกลอย่างที่คุณบอกน่ะ
ทอมพูดถูก
เขาไม่มีวันปล่อยฉันไป
- ฉันลองแล้ว - งั้นก็ลองใหม่ ไม่จริงหรอก แมรี่
ฉันลองแล้ว
แดนนี่
ผมมาพบเบนนี่
มาพบเบนนี่เรอะ เธอเป็นใคร
แดนนี่
- เพื่อนของแมรี่ - ก็ได้ รอเดี๋ยวนะ
นี่
มีเด็กมาขอพบเบนนี่ เขาบอกว่าเป็นเพื่อนแมรี่
ชื่อแดนนี่
- ใช่ - บอกไปว่าแดนนี่บอย
แดนนี่บอย
ใช่ เปล่า มาคนเดียว
ได้
เข้าไปเลย
แดนนี่บอย
แมรี่ล่ะ
ผมมาคนเดียว
แมรี่เป็นไงบ้าง ทอมบอกว่าเธอบาดเจ็บ
เดี๋ยวเธอก็หาย
งั้นก็ดี
มีอะไรรึเปล่า
แดนนี่
คุณต้องปล่อยเธอไป
ผมรู้ที่ทอมบอกว่า คุณไม่มีวันปล่อย แต่...
คุณต้องปล่อย
แดนนี่ นี่เป็นเรื่องในครอบครัว
เธออย่ามาเข้ามายุ่งกับเรื่องที่...
- เธอไม่เข้าใจดีกว่า - ผมเข้าใจดี
โอเคนะ
จะบอกให้ ผมไม่ได้...
โง่หรืออะไรนะ
ฉันรู้แล้ว ว่าเธอไม่ได้โง่หรืออะไร
นี่คือสิ่งที่เธอต้องทำ
เธอต้องรีบกลับบ้าน ไปบอกแมรี่ว่า
ฉันอยากพบ
และถ้าเธอบาดเจ็บ
เราจะจัดการให้ เธอได้รับการรักษาที่สมควร
ผมไม่เห็นด้วย
อ้อ ไม่เห็นด้วยเรอะ
ไม่เลย
ไม่เห็นด้วย
เธอไม่ได้ทำงานให้คุณแล้ว
เธอนี่กล้าดีนะ
ฉันเห็นแล้ว
แต่เธอกำลังทำผิด
ฉันจะเล่าอะไรให้ฟังนะ แดนนี่
ขอนึกก่อน น่าจะสักปีที่แล้ว
ฉันส่งแมรี่ไปทำงานในจาไมก้าเพลน
เป้าหมายคนนี้เป็นนักพนัน
ที่ติดหนี้เกิน 100,000 ดอลลาร์
ชื่อมาร์คัส มิลเลอร์
- คุณโกหก - แมรี่ไม่ได้จู่ๆ ก็เจอเธอ แดนนี่ มิลเลอร์
แมรี่คอยตามดูเธอ
- คุณโกหก - งั้นเหรอ
ไม่รู้สึกว่าเรื่องคุ้นๆ เลยเหรอ
ฉันว่าน่าจะคุ้นนะ
เธอผิดหวัง ฉันเข้าใจได้
แต่วางปืนลงเถอะ
เธอจะวางปืนลงที่พื้น
หรือจะให้ฉันไปหยิบจากมือเธอ
ไม่เป็นไรนะ ฉันเข้าใจ
ฉันเองก็รักแมรี่ เราต่างก็รักแมรี่
แต่แมรี่ไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด
แมรี่ดูแลเธอ
ก็เพียงเพราะว่ารู้สึกผิด
ก็ทำไมจะไม่รู้สึกล่ะ
ในเมื่อแมรี่ทำให้เธอเป็นกำพร้า
นี่
- ทุกอย่างจะต้อง... - ปล่อยเขา
ไปขึ้นรถ
ไปสิ
ทอมบอกว่าเธอบาดเจ็บ
- ท่าทางไม่ค่อยสบายนะ - วางปืนลง
ฉันกับแดนนี่จะไปจากที่นี่
งั้นสินะ
ใช่ ฉันใช้หนี้คุณหมดแล้ว
หนี้เรอะ
ฉันดูแลเธอ ให้ครอบครัวกับเธอ
- เป็นพ่อให้เธอ - คุณบอกตัวเองแบบนั้นเหรอ
ฉันสอนให้เธอเอาตัวรอด
ใช่ ตอนนี้ได้เวลาที่ฉันจะก้าวต่อไปแล้ว
แมรี่ หนูน้อย
เธอทำตัวแปลกๆ นะ หยุดเถอะ
เธอก็รู้ว่าฉันรักเธอขนาดไหน
ถ้าคุณรักฉันนะ
เบนนี่ ปล่อยฉันไปเถอะ
ได้โปรดปล่อยฉันไป
ไม่
นังเด็กอกตัญญู
หนี้เรอะ
เธอไม่ได้ติดหนี้ฉัน
แต่ฉันเป็นเจ้าของเธอ
และเธอจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
เธอจะอยู่ในครอบครัวนี้ และทำงานให้ฉัน
และเธอจะฝึกแดนนี่ เพื่อทำงานให้ครอบครัวนี้
เหมือนที่ฉันเคยฝึกเธอ
ถ้าเธอไป
เราก็จะตามหาเธอกับเด็กนั่นจนเจอ
เห็นรึยัง
เธอจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
ทีนี้
มองหน้าฉัน
และบอกมาว่าเธอเข้าใจแล้ว
แมรี่
ฉันขอให้เธอมองหน้าฉัน
และบอกมาว่าเธอเข้าใจ
ฉันเข้าใจ
มันแน่อยู่แล้ว
- เขาอยู่ไหน - ห้องทำงานชั้นบน
- ตำรวจรู้รึยัง - ยังไม่รู้
ปิดที่นี่ซะ ห้ามมีการโทรเข้าหรือออก
- ห้ามใครพูดกับใคร - ได้เลย ทอม
- ขอเวลาฉันแป๊บนึง - ทุกคนออกไป
- ทอม - อย่าเพิ่ง
ขอโทษครับนาย แต่ผมคิดว่า คุณต้องอยากฟังเรื่องนี้
เจอโรม
เข้ามานี่
บอกเขาว่านายเห็นอะไร
- เด็กคนนึง - เด็กที่ไหน
เด็กคนนึงของลุง
ผมอยู่ข้างนอก กำลังเทของล็อตสุดท้าย
แล้วก็เห็นเด็กนี่เข้าไปในโกดัง
เขาพูดกับริคและมอรีซ
มอรีซโทรศัพท์ แล้วให้เขาขึ้นมาข้างบน
แล้วไงต่อ
ราว 10 นาทีต่อมา อยู่ๆ ผมก็เห็นเด็กนี่
วิ่งหน้าตาตื่นลงมา อย่างกับหนีไฟไหม้
นายแน่ใจนะ
แน่ใจ
ชักปืนขู่ผมหนนึงด้วย
เขามาคนเดียวเหรอ
ใช่ เท่าที่ผมเห็นนะ
โอเค
นี่
ที่เบนนี่พูดมันจริงเหรอ
เรื่องพ่อผมน่ะ
แดนนี่
ไม่มีเลยสักนาที
ในชีวิตที่ฉันจะไม่เสียใจเรื่องพ่อเธอ
แม่ทิ้งพ่อสารเลวไป ตั้งแต่ผม 7 ขวบ
สิ่งเดียวที่แม่ลืมไว้คือผม
แม่ลืมพาผมไปด้วย
แต่เขาบอกว่าที่คุณดูแลผม ก็เพราะรู้สึกผิด
ไม่ใช่ ไม่จริงเลย
เอาล่ะ ตอนแรกอาจจะใช่
แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว
คุณโกหกผม
คุณไม่ได้แคร์ผมเลย
- แคร์สิ - ไม่จริง คุณไม่แคร์
แดนนี่ ฉันแคร์เธอนะ โอเคมั้ย
ฉันถึงตามหาเธอจนเจอไง
เจอได้ไง
คุณเจอผมได้ไง
รูปจากบ้านเธอ
ในวันนั้น
ฉันเห็นเธอด้วย
ฉันก็เลยเที่ยวถามใครต่อใคร
และในที่สุดฉันก็รู้ว่า เธอเป็นเด็กของลุง
ฉันก็เริ่มเฝ้าดูเธอ
ฉันไม่รู้ว่าจะเข้าถึงตัวเธอได้ยังไง
วันนั้น พอฉันเห็นเธอใน...
ในตรอกนั่น เธอบาดเจ็บ
ฉันเข้าใจนะ ถ้าเธอเกลียดฉัน แดนนี่
ฉันเข้าใจ ถ้าเธออยากให้ฉันตาย
แต่พวกเขาจะมาตามหาเธอ
สายเรียกเข้า ทอม
พวกเขาจะมาตามหาเธอ
เธอต้องให้ฉันแก้ปัญหานี้ โอเคมั้ย
เราต้องไปแล้ว เร็วเข้า
เอาล่ะ รออยู่ในรถนะ
ถ้าเห็นใคร ก็กดแตร 3 ที
- เข้าใจนะ - เข้าใจ
เดี๋ยวฉันมา
ฉิบหาย
- จะไปไหน - เฮ้ย เอามือออกไปนะ
- เย็นไว้ก่อน เย็นไว้ - แมรี่
ผมได้ตัวเด็กแล้ว
มันบอกว่าเธอคิดอยู่แล้ว ว่าเราจะมา
ฉันก็ว่างั้น
เอาตัวมันมาที่นี่ เราได้สิ่งที่เธอต้องการแล้ว
ให้เธอมาตามตัวมัน
ฉันทำใจเชื่อยาก
ว่าแกเดินเข้ามาในนี้
และฆ่าเขาด้วยตัวเอง
มองหน้าฉัน
ฉันไม่ได้ฆ่าพ่อนาย
- ไอ้คนเลว - นั่นสิ
ฉันกลัวว่าจะเป็นอย่างนั้น
พามันขึ้นไปข้างบน
คอยเฝ้ามันอยู่บนนั้น
ไปได้แล้ว ไอ้หนู
- เธอจะต้องมาตามหาผม - เร็วเข้า
- เธอจะต้องมาตามหาผม - ไปเร็ว หุบปากซะ
เด็กอยู่กับฉัน
เวรเอ๊ย
ทอม นังนั่นทำท่าเหมือนเสียสติไปแล้ว
สั่งให้ทุกคนที่เรามี ประจำทางเข้าทุกจุดของที่นี่
ไปเร็ว ไปได้แล้ว
แมรี่
เธอทำทุกอย่างพินาศหมด
เขาอยู่ไหน
เธอไม่เป็นไรนะ
เธอฆ่าลุง
ฉันถามตัวเองว่า "ทำไมเธอถึงทำอะไรโง่ๆ แบบนั้น"
ทอม ฉันจะไปจากที่นี่ และจะพาเด็กไปด้วย
ฉันยอมไม่ได้
ไม่เอาน่า ทอม
เขาไม่ได้ทำอะไรเลย
ปล่อยเขาไปเถอะ
เราสะสางกันได้ โดยไม่ต้องทำร้ายเด็ก
แดนนี่
ฉันอยากให้เธอลุกขึ้น วิ่งออกจากที่นี่
- คุณไม่ไป ผมก็ไม่ไป - อย่านะ ไอ้หนู อยู่เฉยๆ
ฉันบอกให้ลุกขึ้นวิ่งไป
- ไปสิ - นั่งลง
- ฉันยิงแน่ ฉันสาบาน - ไม่หรอก คุณไม่ยิงหรอก ทอม
ฉันกับคุณต่างก็รู้ดี ว่าคุณทำไม่ได้
ฟังฉันนะ
ขอให้คุณฟังฉัน ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียวเท่านั้น
ฉันจะไปจากที่นี่ ฉันจะไปหาตัวแดนนี่
ฉันจะไปให้พ้น และจะไม่กลับมาอีกเลย
ถ้าคุณอยากห้ามฉัน คุณก็ต้องฆ่าฉันซะ
ถ้าไม่ได้ครอบครัวนี้
ครอบครัวของเธอ แมรี่
ตาแก่ที่พาเธอมาจากข้างถนน
เธอก็คงเป็นเด็กเร่ร่อน ขายตัวให้แท็กซี่แลกกับยา
ข่าวด่วน แมรี่ เธอไม่ใช่คนที่จะเป็นแม่ใคร
นายมันน่าสมเพช
อย่าหันหลังให้ฉันนะ
อย่าเดินหนีฉัน
ฉันยิงจริงๆ นะ แมรี่
ข่าวด่วน ไอ้สารเลว
ฉันนี่แหละคนเป็นแม่
แดนนี่
- ประตูมันหายไปไหน - ฉันทำเพื่อช่วยเธอนะ
- คุณทำอะไรอืดอาดชิบเลย - นี่ ระวังปากหน่อย
เราจะไปไหนกัน
ที่ไหนก็ได้ที่เธออยากไป หนูน้อย
ที่ๆ อบอุ่นแสนดีเป็นไง
ฉันชอบนะ
ไปกันเลย
คาดเข็มขัด
คุณก็คาดด้วยสิ
- เราไม่มีประตูเส็งเคร็งนั่นด้วยซ้ำ - นี่ ระวังปาก
เดี๋ยวฉันจะคาดปากเธอ
ไปจากที่นี่กันเถอะ
แปลคำบรรยายไทยโดย ขีดขิน จินดาอนันต์
[THAI]